susabilmek

niye...

Bedenim yırtılmak isterken ruhum tarafından
Sözcüklerin koynuna akıyorum ilkbaharın son yaşlarıyla
Bir doğum sancısı işitiyorum gül yüzlü anadan!
Bedenim ağır aksak ilerlerken ben hala yaşıyorum!
Her Neyse!...
Düşünceler içinde tükenirken doğuyorum
Doğarken ağlıyorum
Anılar için son gözyaşlarımı salıyorum dudaklara
SUS!
Kıpırdamasın dudakların
Anlamadı yine
Her Neyse!
Ben salınırken boşluklarda bir garip ilahi yeryüzüne çıkıyor
Yeryüzüne çıkarken ben hıçkırıyor…
Toprak uzaklarda yeşeriyor…

Sessizliği giyiniyorum, sessizlik dokunsun dudaklarına...

niye ezilmek içinmi..

gerektiği yerde çenesini kapamayı bilmeli insan.çok konuşana naparlar canım?bildin dimi?

biliyorsan konus ibret alsinlar bilmiyorsan sus adam sansinlar.

Sustum!
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
sustum
sustu dudağımdaki şarkı, gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız!

sustum!
bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne
kimse görmüyor...

saçı ağarmış hayaller
nemli kirpiklerle
bulutlandığında gözlerim
gökte şimşek olup çakıyorum
kimse görmüyor...

Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
sustum
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
kimse bilmiyor...

sustum!
sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
acılar konuşuyor şimdi yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
atıyorum uçurumlardan
kimse görmüyor

sustum!
saçlarını kokluyorum rüzgarların
dudaklarından öpüyorum hayatı
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor beklediğim bahar
yaralar merhem tutmuyor
gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
mendil silmiyor
yağmur dinmiyor
sevdiğim bilmiyor ....

konusamasam...
hiç ama..
bişi dese ve tepkisiz kalsam. onun tepki vermesini beklemesem ya da bak bu da iyi bir secenek.
konusamasam demiştim değil mi? hiç ama...

sözü altın olanın susuşu intihardır...
(kim soylemişti hatırlamıyorum :)

Sıra bana gelecekse neden olmasın

neye karşı kime karşı..